Her ne kadar tarhana corbasi yapmaya elim varmasa da, yaptigim coban salata onu bildigi yoldan dondurmeye yetmedi. Eger yurdum insaninin Avrupa'ya entegrasyonu ile ilgili uc bir ornek vermek isteselerdi, ben heralde en ibretlik vakalardan biri olacaktim. Turk insanina onu evden kovmak icin kas goz isareti bile yeterken, ben ondan asagidaki sozleri duymak icin cok direndim. Aksamki "git bu evden, sana artik burada kol kanat geremem, benim bir erkek arkadasim var ve senin yuzunden hicbirsey yapamiyoruz" vb. acik sitemlerinden sonra benim de "vay be, o kadar zor durumda misin?" ile baslayan ikna cabalarim da ise yaramadi. Bu kadar genis, yuzsuz, vurdumduymaz olmayi, ve bunca soze piskinlikle cevap vemeyi yasam felsefesi haline getirebilmek icin bireysellik bilincinin iyice ozumsenmesi gerekir. Empati ve sempatiden yoksun, faydaci, benmerkezci Alman ekolune cok da yakisan hareketlerdi bunlar. Ama ben Almanlarin disiplin, calisma, aciksozluluk, organize olma gibi pozitif yonlerini kendime siar edinmeliydim ve bu ozelliklerin bendeki varligini acilen test etmem gerekiyordu. Bu vicdan azabi ile harmanlanmis dusunce kafama yerlestikten hemen sonra araba, esyalari birakacak bir yer, ve yatacak bir yatakcik arastirmalarimi baslattiim. Yarim saat icinde hersey ayarlanmisti ve artik son yemek yenilip, son film de husu icinde seyredilebilirdi, ki nitekim de oyle oldu hersey. Onun kedi gibi mirlanmasini kovusturup, son aglayisini da teselli ettikten sonra ikimiz de yarinin getirecegi ozgurluk dusuncesiyle, ki benim bu dusuncelere ilaveten endiselerim de vardi, uyuyabilirdik. Sabah dortbucukta kalkip, banyo yapip, son gorevimin basina gectim. Burada bayan okuyuculara bir konu hakkinda aciklama yapmayi, bilisim konusunda bayan arkadaslarinin hizmetinde olan tum erkekler adina bir borc bilirim. Bu bayan arkadasimin cep telefonu, internet, kablolu tv, drucker, film indirme, cd yazma vb konularindan bihaber olmasi dolayisiyla, haftalardir yaptigim evdeki teknolojik iyilestirme cabalarinin uzerine bir de sabaha kadar son rotuslarla ugrastim. Bu konular genelde elektron hareketleri prensibi uzerinden isledigi, bulasik-camasir yikama gibi gozle gorulur faydalar yaratmadigi icin bayanlar tarafindan gozardi edilirler. Ben de bu durumdan olesiye muzdarip olan bir gencim. Ona gore hicbirsey tutmayan, ama bilisim sektorunundeki fayda-ucret iliskilendirmesi acisindan buyuk meblaglar tutan (meblagi siktir et, manevi degeri bes somesterlik universite egitimine denk gelen) bir faydam oldu. Ama gelin gorun ki, sabahin dortbucugunda kalkmam disinda onun uzerinde tek bir iyi intiba birakamadim. Sonra otomatiklesen, benim icin cok kisa olup, insanlik icin ise hicbisey ifade etmeyen valiz toplama rituelim basladi. Bu rituelin baslama ve bitis ani, onun gozlerindeki pariltinin, yuzundeki gulumseyisin ve rahatlamanin baslangic ve gelisme anina rastlar. Son kahvaltiyi yaparken taksici arkadasim tekrar aradi, bir gun once yaptigi ufak kaza yuzunden araci tamirhaneye goturmek zorunda kaldigini soyledi. Benim bu mutlu ani bu sefer olsun bozmadan, acil ve etkin bir girisim yapmam gerekiyordu, nitekim muvaffak da oldum. Isyerinden arabayi ayarladiktan ve bunu kullanacak arkadasi da ikna ettikten sonra planin diger kisminda da degisiklik yaptim. Esyalarimi bir hafta sonra kalacagim arkadasa goturecek, ama bu surede baska bir arkadasimda kalacaktim. Geriye kalan is ise baska bir arkadasimdan aldigim esyalari ona geri iade etmekti ve onunla bulusmam gerekiyordu. Onu da halletim. Kisacasi bugun her seyi hallettim. Ayrintilari anlatmak istemem cunku haftaya evinde kalacagim arkadasimin evine gittigimde onu alkol ve ot yuzunden elinin ayagi titrer halde bulmam disinda baska enteresan bir sahne olmadi. Suan okulun kutuphanesinde zaman geciriyorum. Arkadasimin isyerine gidip, ondan evin anahtarlarini almak ve eve gidip once uyumak, aksama da ayyas arkadasla disari cikmak, onun getirecegi kizlara asilmak gunun geri kalani ile ilgili hedefim.
Bu gune ait diger bir ayrinti da, cok guzel olan, ve de bazilarinin bana guzel guzel baktigi bircok bayanin etrafta bulunmasi. Disaridaki havayi gormesem, aldigim red maillerinden ocak ayinda oldugumuzu bilmesem, baharin gelecegine inanabilirim, yada inanirim. Bu gun icin diger onemli bir ayrinti da, arkadasimin evine esyalari birakmaya gittigimde, daha once birkac kez beraber oldugum kiz arkadasima, ve onun o apartmandaki arkadaslarina rastladim(one-two night stand). O apartmanda ne kadar cok bayan oldugu, bunlarin birbirleriyle iliskileri, benim bu iliskilerdeki konumum uzerine daha sonra bir post yazmayi dusunuyorum. Simdilik soyleyeceklerim sudur; pek bir sevindirdi onlari orada kalacak olmam. Beni de tabiiki.
Meydan Okuma -2
vor 1 Jahr

Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen