Donnerstag, 5. Februar 2009

Beslik

Bu sabah ise gitmem gerekirken isin iptal olmasindan dolayi biraz fazla uyudum. Bu hafta da yeterince para kazanamamistim ve eksiye dusuyordum. Sabah kalkar kalkmaz kendi kalemden cikarttigim bir gol daha aksamki nesemi alip goturmus, bunun yerine de "nasil cikarim bu yangindan" sorularini arttirmisti. "Dur bakayim internete is, ev, araba, insan ne bulurum da azcik umutlanirim" deyip verdim elektrigi bilgisayara. Mailime baktigimda ne goreyim, beslik cakmis, bir anda besbir one gecmisim..

Insan bir is gorusmesinden once o firmadaki insanlara onlarin milliyet ayrimciligi yaptigini, kucuk dusurucu bir durum yarattiklarini, uluslararasi bir firmaya yakismayan ve utanc verici bir harekette bulunduklarini yazar mi? Yazdim.. Cunku beni kucuk dusurmeye kalkmalarinin bir anlami yoktu ve onlarin da bilmeleri gerekiyordu, burada ezik bir salak yasamiyor. Ustelik bu is icin basvuran avusturyali bir kisi daha vardi ve is gorusmesi de gayet sacmasapan gecmisti. Ise girme beklentim "uzatma dakikalarinda iki gol atariz belki" beklentisinden de dusuk seviyede kalmisti. Tam ben hayatimi bambaska ve cok cok zor bir yone dogru hazirlarken simdi bana gel bizimle calis diyorlar.

Benim hayatim hep boyle oldu nedense. ben hep son dakika golcusu oldum. Hatta tam bir yedek golcuydum. Semih Senturk ten once ben vardim ve o futbolu biraksada ben hala yedek golculuge devam edecegim. Bu duzen birkac defa tekrarlanabilir ama bir omur boyunca da surmez ki. Suruyor ama... Ben bile kabullendim bu durumu. Artik her sey kotuye gitse bile bir son dakika golu gelecek biliyorum. Strese girmiyorum artik, korkmuyorum boyle seylerden. Sadece olasiliklar dusunmek canimi sikiyor cunku her turlu duruma karsi hazir olmak gerekir. Yine kurtardim pacayi ama tabiiki de biliyorum orada cok sikko bir hayat beni bekliyor. Artik sevinme ve uzulme duygularimi kaybettim boyle durumlar dolayisiyla cunku biliyorum ki her seyin bir negatif getirisi oluyor. Mesela hayatim cok tekduze bir yone dogru kayiyor bu her gunu aksiyonla dolu yasantimdan. Normal ortamda bile iletisim problemi yasayan bu teknik ogrenim insanlariyla teknik buroda alti ay gecirmek zorunda olacagim. Aslinda bu bir kabus olacak benim icin. Ama boyle de olmaz ki...Iki is bir arada bir de bitirme tezi...cok yipranacaktim. Ev sorunum zaten yakinda times da bile yayinlanabilirdi. Bu arada soyleyeyim, bu calisacagim firma da cidden cok buyuk ve uluslararasi bir firma. Kariyer acisindan da cv yi ucuracak bir is olsa da ben bu islerin adami olmadigim icin bende herhangi bir sevinc yaratmiyor. Benimkisi sadece son dakika atilan gol sevinci, kim kazanmis onemi yok zaten. Ama parasiz kalmayacak olmak beni sevindiriyor. Ve de tabiiki otomatik olarak bir evim olacak o sehirde ve ben kira vermeyecegim. Komik ama hayatimdaki butun olumsuz ve olumlu durumlar tersyuz oldu...Cok enteresan.

Keine Kommentare:

Kommentar veröffentlichen