Suan icin barinma sorunumu kisa sureli de olsa halletmis bulunuyorum. Zeten insanin yatacak bir yatagi oldugu ve sokaklarda dolasmak zorunda olmadigi zaman ev sorunu da kalmamis demektir. Suan Turkiye den birkac arkadasimla ayni evde kaliyorum. Ozlemisim aramizdaki bu sinirsiz paylasimciligimizi. Bu davranislardaki karsilikli rahatligi, konusmalardaki mesafesizligi bazen unutuyorum burada. Tekrar hatirlamak guzel oldu bunlari. Bunlar biraz da insana ozunu hatirlatiyor, burada toplumla uzlasmaya calisirken buraya uymadigi icin gozardi etmek zorunda oldugun gercekler. Hicbir zaman ozumu inkar eden yada ondan utanan biri olmadigim gibi hicbir zamanda bunu olabilecek en mukemmeli olarak gorup boburlenme gibi duygulara da sahip olmadim. Farkli bir toplumda farkli bir kulturun icinde bulunuyoruz ve her iki taraf icin de sartlara ve zamana gore ortak bir davranis bicimi bulunmasi gerektiginden yanayim. Buradaki neredeyse bircok turkun dustugu kultur sovenizminin icinde kalybolmak istemem. Dogrusu ve guzeli neyse o olsun derim. O yuzden de ozledigim duygulari buradan aramaktan ziyade onlari tekrar yasamak icin Tukiye ye ziyarete giderim. Turkiye den arkadaslarimla bu sekilde vakit gecirmem de etkili bir cozum olabiliyor.
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen